Poëzie

Blikken

Als blikken konden doden

Wierp ik jou de eerste toe

Ik ben niet gemaakt voor strijd

maar wel de ruzies moe

Als blikken konden doden

Dan was het nu voorbij

Gestenigd door jouw blikken

Gebukt onder de pijn

Als blikken konden doden

Worden woorden overbodig

Schelden doet soms zo’n pijn

Maar praten blijft broodnodig

Als blikken konden doden

Leg mij niet het zwijgen op

Houd die blik nog even vast

En zeg me waar dit stopt

Als blikken konden doden

Wil ik niet de eerste zijn

Mijn blik zoekt naar een andere weg

Dit is meer dan schone schijn

Als blikken konden doden 

Maar wij de blik verruimen

Hoeft er geen bloed te vloeien

En vrede niet verzuimen